سه نگاه بیتا وکیلی، طاهره صمدی طاری، بهار بهبهانی

نمایشگاه حاضر را شاید بتوان چیدمانی از سه نمایشگاه انفرادی از سه نقاش معاصر و شناخته‌شده  زن ایرانی دانست که در قابی مشترک مقابل دیدگان ما قرار گرفته‌اند. از نقطه‌نظر مفهومی، این سه مجموعه نشان می‌دهد که بحران هویت و تضاد آمیخته با زندگی مدرن امروزی، دغدغه و دستمایه هر سه هنرمند در خلق آثارشان بوده است. آنچه به عنوان هسته مرکزی و در خدمت بیان‌گرا بودن عمل می‌کند عنصر معماری است. استفاده ساختاری از «معماری مجازی» و نهادینه کردن آن در محتوا و فرم اثر که بنا به اندیشه‌های «ژیل دلوز» ارتباطی عمیق و بنیادین با مفهوم زنانگی دارد، ریشه‌های ارتباطی عمیق میان آثار سه هنرمند را رمز گشایی می‌کند.

 درهم ریختگی و آشنایی‌زدایی از عناصر و نمادهای معماری در نقاشی‌ها، با اتکا به فلسفه دلوز، به وجوه پنهانی از زنانگی در آنها اشاره دارد: شدن‌های پی در پی. این عدم توقف در لحظه و نو به به نو شدن‌های متوالی به صورت‌های متفاوت و به سبک‌های روایی مختلفی صورت می‌پذیرد. در آثار صمدی طاری با  اعوجاج و دفرمه‌شدن فضاهای شهری: نقدی بر شتابزدگی و عقلانیت محض. در نگاه وکیلی با ورود عناصر و اشیای روزمره در ساخت و ساز و نمایش استراکچر‌های عظیم و با شکوه که تا به آنها نزدیک شوید فرو می‌ریزند: نفی اصالت هویت. و در کارهای بهبهانی با ایجاد نقشه‌های معماری و قرار دادن مرزبندی‌های حاشیه‌ای و خشک بر بستری از رنگ‌ها و نمایشی آبستره از باغ‌های خیالی: محافظت از خاطرات. هر سه هنرمند، با رویکردی معاصر و بیانی زنانه که در لایه‌های زیرین خود عناصر معماری مجازی را به کار گرفته است هم صدا یک چیز را بیان می‌کنند: نو شدن در اکنون.

پیام ناصر

تاریخ برپایی نمایشگاه
شروع: ۳۰ آبان ۱۳۹۲
پایان: ۱۲دی ۱۳۹۳

Did you like this? Share it!

0 comments on “سه نگاه بیتا وکیلی، طاهره صمدی طاری، بهار بهبهانی

Comments are closed.